داستان یک برند، والت دیزنی (Walt Disney)، بخش دوم

در این پست با بخش دوم داستان برند جذاب والت دیزنی همراه ما باشید همچنین شما می توانید در پست های قبلی بخش اول داستان این برند را مطالعه کنید

سرزمین رؤیایی دیزنی لند

با موفقیت دیزنی در بازار سینما و تلویزیون، شرکت عرصه دیگری را برای موفق شدن انتخاب کرد؛ پارکی رؤیایی که به‌ظاهر، شخصیت‌ های دیزنی آن را می‌ گردانند؛ جایی که کودکان می ‌توانند رؤیاهای خود را در واقعیت ببینند و وارد فیلم‌ های کارتونی شوند. در سال 1955 در کالیفرنیا این پارک توسط رونالد ریگان، رئیس‌جمهور آینده آمریکا گشایش یافت. دیزنی خود می‌ گفت: «تا وقتی خیالی و آرزویی وجود دارد که در جهان به واقعیت نپیوسته است، پارک دیزنی  هم تکمیل نخواهد شد». دیزنی لند دنیایی است برای خانواده ‌ها، جایی که می‌شود در تمام طول روز، به‌گونه ‌ای سیری‌ ناپذیر، دوباره و دوباره از آن دیدن کرد. بازدیدکنندگان می‌ توانند ساعت ‌ها به پرسه زدن در خیابان اصلی و تماشای مغازه‌ های آن بپردازند. آنچه سبب تفاوت دیزنی لند و دیگر شهربازی‌ ها می‌شود این حقیقت است که دیزنی لند شبیه پشت‌ صحنه استودیوهای فیلم ‌برداری است.

کمپانی والت دیزنی بعد از مرگ والت

در 15 دسامبر 1966 والت دیزنی به  علت سرطان شش از دنیا رفت. با از دنیا رفتن والت، برادرش ری رهبری کمپانی را در دست گرفت. کمپانی در دهه 1970 و 80 فیلم ‌های اندکی تولید و بیشتر درآمد خود را از توزیع فیلم‌ های قدیمی و Disney World کسب کرد.

تفریحگاه دیزنی ورلد یک مجموعه تفریحی در نزدیکی اورلندو وکیسیمی، فلوریدا است. این تفریحگاه که در 1 اکتبر 1971 افتتاح شده از سوی یکی از بخش‌های شرکت والت دیزنی مالکیت و بهره‌ برداری می‌شود. این ملک دارای چهار شهر بازی، دو پارک آبی، بیست ‌و هفت استراحتگاه، نه هتل، زمین‌ های گلف متعدد، یک اردوگاه تفریحی و دیگر اماکن تفریحی ازجمله مرکز خرید روباز دیزنی اسپرینگز است. این مجموعه در دهه 1960 برای تکمیل دیزنی ‌لند در کالیفرنیا که در 1955 افتتاح شده بود توسط والت دیزنی توسعه داده شد. امروزه دیزنی ورلد پربازدیدترین تفریحگاه تعطیلاتی در جهان است و میانگین بازدید سالانه آن بیش از 52 میلیون نفر است.

در سال 1977 تقریباً بیشتر انیماتورهای معروف دیزنی، این کمپانی را ترک کردند و شرکت از روزهای طلایی خود فاصله می‌گرفت.  Ron Miller داماد دیزنی در ابتدای دهه هشتاد تصمیم گرفت خط تولید کمپانی را وسیع ‌تر کند و شرکت تاچ استون Touchstone Pictures که به تولید فیلم برای مخاطبین بزرگ‌ سال اختصاص داشت را تأسیس کرد؛ اما این سرمایه‌گذاری موفق از نبود و سهام دیزنی در سراسر جهان افت شدیدی کرد. بعد از آن کمپانی دیزنی تصمیم گرفت بعضی از انیمیشن‌ های کلاسیک خود را روی ویدئو کاست در بازار جهان عرضه کند. عرضه ویدئوهای دیزنی، بسیار موفقیت ‌آمیز بود و بدهی‌ های شرکت را تسویه کرد. دلیل‌ اش هم این بود که نسل جدیدی از کودکان متولد شده بودند و انیمیشن ‌های قدیمی و کلاسیک دیزنی برای آن ‌ها جذاب و جدید بود. در آن سال ‌ها کمپانی بدون آنکه پولی خرج تولید کند، کلاسیک ‌ها را به قیمت کارتون ‌های جدید می‌ فروخت. عرضه این ویدئو کاست ‌ها سهام دیزنی را به روزهای اوج بازگرداند.

دهه 1990 از نظر تجاری برای دیزنی موفق ‌ترین دهه بوده است. کارتون «پری دریایی» 1990 انیمیشن بلندی که به عنوان بهترین دستاورد دیزنی در بیش از 40 سال از آن یاد می ‌شود و انیمیشن «دیو و دلبر» در سال 1991 که برای اولین بار در تاریخ، نامزد  جایزه اسکار بهترین تصویرسازی شد. کارتون علاءالدین رکورد فروش کارتون را در آمریکا زد و فروش ‌اش از مرز 200 میلیون دلار گذشت و در سال 1994 کارتون «شیرشاه» با فروش 312 میلیون دلار در آمریکا و 783 میلیون دلار در کل جهان، منتقدان فیلم و تماشاگران را حیرت‌زده کرد. بعد از انیمیشن شیرشاه، کمپانی دیزنی شروع به ساخت انیمیشن «گوژپشت نوتردام» کرد؛ این اثر هم مانند انیمیشن قبلی شاهکار بود و این شرکت را همچنان در صدر دنیای انیمیشن نگه داشت. پس از آن کارتون تارزان در سال 1999 ساخته شد. اولین انیمیشن تمام کامپیوتری جهان به نام «داستان اسباب بازی» در 1994 با همکاری کمپانی پیکسار به بازار عرضه شد. این انیمیشن هم مورد استقبال فراوان واقع شد. پس از آن کامپیوتر، دنیای انیمیشن را فتح کرد و انیمیشن‌های کامپیوتری «کمپانی هیولاها»، «در جست ‌وجوی نمو» و «شگفت ‌انگیزان» همگی موفق شدند. در این بین شرکت پیکسار بسیار خوب عمل کرد و هم خودش بزرگ شد و به تثبیت رسید و هم دیزنی را حیاتی دوباره داد.

خرید شبکه ABC تقریبا بزرگ‌ ترین تجارت دیزنی بود. دیزنی این شبکه را با رقم 19 میلیارد دلار به اختیار خود درآورد که تا به آن زمان در تاریخ آمریکا سابقه نداشت. حالا دیزنی دارای شبکه   ABC  و 10 شبکه تلویزیونی دیگر، 21 ایستگاه رادیویی، هفت روزنامه و شبکه کابلی است.

شرکت والت دیزنی در حال حاضر صاحب هشت استودیوی فیلم ‌سازی به نام‌ های والت ‌دیزنی ‌پیکچرز، تاچ‌ استون ‌پیکچرز، میرامکس، بونا ویستا هوم ویدئو، بونا ویستا هوم اینترتینمنت، بونا ویستا اینترنشنال، هالیوود پیکچرز وکاراوان ‌پیکچرز است. البته استودیو کاراوان‌ پیکچرز در سال 1999 منحل شده است.  شرکت والت دیزنی دارای هشت بنگاه انتشارات کتاب، هفده مجله، سی ایستگاه رادیویی در تمام بازارهای برتر جهانی، یازده کانال کابلی، سیزده کانال پخش بین‌المللی از استرالیا گرفته تا برزیل، هفت واحد تولیدی و ورزشی در اقصی نقاط جهان و هفده سایت اینترنتی است. تعداد کارکنان این شرکت در سال 2016، 195هزار نفر بود. مجموع دارایی ‌های این شرکت در سال 2017، 789/95 میلیارد دلار برآورد شد.

درآمد شرکت والت دیزنی در سال 2017 برابر با 137/55 میلیارد دلار بود که 980/8 میلیارد دلار آن سود خالص بوده است. والت دیزنی در دسامبر 2017 توانسته بود بخش عمده ‌ای از کمپانی فاکس قرن 21 را به ارزش 4/52 میلیارد دلار خریداری کند. اگر زمانی که کمپانی وینکلر حق امتیاز انیمیشن اسوالد را از والت گرفت و کلیه انیماتورهای والت او را ترک کردند و کسب ‌و کار او به مرحله فروپاشی رسید،  والت  دست از تلاش و پشتکار برداشته بود، امروز بزرگ‌ترین امپراتوری رسانه‌ای دنیا اصلاً وجود نداشت. او آن روز در حالی به خانه برگشت که بزرگ‌ترین موفقیت خود را از دست‌داده بود، ولی با خودش گفت؛ باید از اول شروع کند. خیلی ‌ها نمی‌دانند که والت دیزنی یک‌شبه به موفقیت نرسیده و چندین شرکت را راه ‌اندازی کرده که همگی ورشکسته شده ‌اند. او یک استودیوی هنری راه ‌اندازی کرد و به‌رغم تلاش ‌هایی که برای تبلیغات انجام شد به علت کمبود درآمد ورشکسته شد. اما والت هرگز از این شکست ‌ها ناامید و تسلیم نشد و ، همواره به تلاش خود ادامه داد و ایده ‌های جدیدی را امتحان می‌کرد. والت در این باره گفته است: «همه دردسرها و موانع و همه بدبختی ‌هایی که در زندگی بر سرم آمد، من را قوی ‌تر کردند. وقتی مشکلی برایتان پیش می ‌آید، در آن لحظه ممکن است متوجه نباشید ضربه ‌ای که به شما وارد می‌شود، می‌تواند بهترین چیزی باشد که در دنیا برایتان اتفاق افتاده است.»

داستان زندگی والت دیزنی نشان می دهد که تخیلات و داشتن رویاهای بزرگ ارزش بسیار زیادی در زندگی دارد. او همچنین نشان داد که داشتن این رویاهای بزرگ کافی نیست؛ بلکه تلاش و پشتکار نیز به همان اندازه اهمیت دارند. تلاش های مستمر، کلید پیروزی او بر سختی ها و مشکلات بد. او معتقد بود که ” انجام دادن کار های غیرممکن تا حدودی سرگرم کننده است.”